Weekendje Manchester

Weekendje Manchester

Afgelopen weekend was ik weer eens in Manchester, om in the Theatre of Dreams zoals hun stadion genoemd wordt een wedstrijd van Manchester United te zien en tussendoor lekker te shoppen 😎 Want ja; ik houd van voetbal. Feyenoord is mijn club, Oranje een grote liefde (ondanks het feit dat ze er he-le-maal niet goed voor staan) en in het buitenland probeer ik zo af en toe de teams te volgen waar Nederlanders in spelen, in dit geval Daley Blind. Het is de favoriete speler van mijn reisgenootje Ingrid en vorig jaar zijn we voor de eerste keer in Manchester Stadium geweest, compleet met een tour door de kleedkamers.

Maar goed, terug naar afgelopen vrijdag. Mijn wekker ging om half zes #ouch, mijn trein om kwart over zeven en het vliegtuig rond tien uur. Tijdens de vlucht die amper een uur en kwartier duurt ben ik begonnen in Carve The Mark van Veronica Roth, waar ik hoge verwachtingen van had. Divergent en Insurgent vind ik namelijk fantastisch, dus ik was benieuwd of dit boek me opnieuw zou meeslepen. Nou nee dus… na 71 pagina’s snapte ik er nog niets van. De hele wereld die ze gecreëerd is vaag en onduidelijk. In potentie vind ik het idee tof; een meisje die een gave heeft waarmee ze anderen pijn kan doen en hoe het zich openbaart vind ik mooi bedacht en beschreven, maar het is te veel. Te veel info, te veel karakters, te veel tekst. Ik ben nu voorbij pagina 133 en het heeft me nog niet gegrepen, eerlijk gezegd ploeg ik me er een beetje doorheen.

Nadat we ingecheckt waren en onze koffers op de kamer hadden gestald zijn we de stad in gegaan om te shoppeeeeeen! Manchester heeft een grote winkelstraat in haar centrum met daaraan vast Arndale Shopping Centre waar je alle grote ketens kunt vinden. H&M, NEXT, River Island, New Look en nog veel meer.

Top 3-tje

Primark: de winkel is groter, de collectie uitgebreider en ik kan er uren met een mandje aan mijn arm doorbrengen! Binnenkort ga ik twee weken op vakantie naar Florida (wat een zwaar leven heb ik he? 😋) en heb heel wat zomerse topjes en slippers ingeslagen.

Superdrug: De Engelse Kruidvat. Walhalla voor make-up lovers like myself.

Boots: Nog meer make-up, maar dan de wat duurdere merken. Ik heb er onder andere een schattig toilettasje van Benefit gekocht, gevuld met 4 mini’s. Ook weer handig voor die vakantie!

‘s Avonds aten we bij Nando’s; een must-eat restaurant als je ooit in Engeland bent en van kip houdt. En dan hun Choc-O-Lot cake…. oh my god.. ik heb nog nooit een chocoladetaart gegeten die lekkerder was.

Na dit goddelijke toetje zijn we naar Beauty And The Beast geweest in het Odeon. WAT een waanzinnig mooie film! Mocht je nog twijfelen om hem te gaan zien: niet doen. Gaan! Vooral visueel is het ontzettend mooi gemaakt en als je de originele tekenfilm kent zie en hoor je elk detail in deze film terug.

 

Op zaterdag was de wedstrijd, om 15:00 uur. Vorig jaar was het ‘s avonds en hebben we het zo afschuwelijk koud gehad dat we bibberend op de tribune zaten. Gelukkig lag de temperatuur dit weekend iets hoger en brak er zelfs een zonnetje door tijdens de tweede helft. Helaas eindigde de wedstrijd in 0-0 en hebben we dus niet kunnen juichen, maar de hele ervaring blijft gewoon gaaf!

Zondag nog een laatste rondje door de stad (ik wil deze FRIENDS deurmat!) onder andere naar Paperchase, waar ik een prachtige poster kocht die ik bij thuiskomst meteen heb ingelijst. De constellaties die erop staan hebben een belangrijke rol in mijn boek, dus mede daarom wilde ik ‘m graag hebben. Nu staat hij op mijn dressoir en als ik schrijf kijk ik er af en toe naar vanuit mijn ooghoeken. ☺

Over schrijven gesproken: maandag was ik vrij en heb ik nadat ik bijgeslapen was een heel fijne schrijfdag gehad. Ik ben inmiddels een vrij moeilijk hoofdstuk voorbij en nu vloeide het opeens een stuk makkelijker en mooier uit mijn spreekwoordelijke pen. Laten we hopen dat deze trend zich voortzet😉

Een schriftje vol gedichten

Een schriftje vol gedichten

In mijn vier jaar op de middelbare school, een eeuwigheid geleden, had ik een leraar Nederlands die me ooit zei dat ik later best nog wel eens een boek zou kunnen gaan schrijven. Dat hij gelijk heeft gekregen heb ik hem vorige week persoonlijk verteld. Via Facebook stuurde ik hem een berichtje waarin ik ook vroeg of hij het eerste deel van mijn boek zoals het nu is zou willen lezen en zijn feedback zou willen geven en ik kreeg dit ontzettend leuke antwoord terug:

 

We gaan binnenkort zeker een keer die kop koffie drinken en natuurlijk ben ik heel erg benieuwd (en stiekem ook wel een klein beetje nerveus) wat hij ervan vindt. #tobecontinued

Door deze berichten moest ik ineens weer denken aan de gedichten die ik schreef als tiener. Ik ben een van de verhuisdozen in mijn washok ingedoken en vond het vergeelde schriftje zonder kaft vrij vlot en het leek me leuk een paar gedichten met jullie te delen!

Dit gedicht schreef ik in een periode dat we het op school over de Tweede Wereldoorlog hadden.

Een van de boeken die een ontzettende indruk op me maakte als puber zijnde was/is Al het water van de zee van Greet Beukenkamp. Het onderwerp is nog steeds actueel; pesten. Naar aanleiding van het verhaal schreef ik dit gedicht.

Terwijl ik deze foto’s upload besef ik me dat ze alle drie wel behoorlijk depressief zijn 😅 Waar deze laatste precies over gaat weet ik eerlijk gezegd niet meer, maar vrolijk is ‘ie niet!

Na de middelbare school heb ik eigenlijk geen gedichten meer geschreven, maar als ik dit schriftje doorblader ben ik toch wel trots op en blij dat ik het bewaard heb.