Oh my Disney…

Oh my Disney…

Ik ben nooit zo’n enorme fan van Disney geweest. Vraag me niet waarom, want ik houd wel van sprookjes. Vroeger als kind was ik dol op Assepoester, Doornroosje en andere prinsessen, maar meer van de verhalen uit de traditionele sprookjesboeken. De Efteling bijvoorbeeld, dat kleine, sierlijke, magische sfeertje van Anton Pieck.dat vind ik dus prachtig. Disney is enorm commercieel, het is bijna een machine waar heel veel geld wordt ingepompt en vervolgens nog veel meer wordt uitgehaald. Maar uiteindelijk, hoe je het ook bekijkt of beleefd, in essentie blijven de sprookjes hetzelfde.

Hoe het precies gekomen is of welke molenwiek ik tegen mijn hoofd heb gehad weet ik niet, maar sinds begin dit jaar ben ik ineens om wat betreft de wondere wereld van Disney. Het begon met en tijdens het plannen van mijn vakantie. Volgende maand ga ik bijna twee weken naar Florida waar ik samen met mijn Amerikaanse vriendinnen Andrea en Tracy de dag nadat ik geland ben meteen het Magic Kingdom in wandel. De moeder der attractieparken met het kasteel van Sleeping Beauty als bekendste icoon.

Nadat de kaartjes gekocht waren (RIB UIT MIJN LIJF, maar dan heb je ook wat) begon de voorpret en in mijn geval was dat een Disney bord maken op Pinterest. Ik zocht en bewaarde tips en hacks, wat moet je gezien hebben en wat kan je links laten liggen, wat moet er op je WDW food bucketlist, (mijn soort soort lijstjes ;-)) en wat trek je aan. Ik wist het niet (gezien mijn bovenstaande verhaal vrij logisch) maar er bestaat dus iets wat Disney Bounding heet. Je gaat dan niet precies verkleed als een karakter naar het park, maar laat je outfit erdoor inspireren via combinaties van kleuren. Onwijs leuk concept vind ik dat dus! Je kunt het zo subtiel of gek maken als je zelf wil.

Na dat eerste avondje Pinterest heb ik de eerstvolgende twee weekenden achter elkaar Disney films gekeken (mijn huidige top 3 is inmiddels: 1.Tangled 2. Beauty and The Beast 3. Aladdin) en om even een kort bruggetje te maken naar mijn boek wat helemaal niets met prinsessen in torens of pratende kandelaars te maken heeft, maar elk op hun eigen manier inspireren ze me. Ze gaan ook over keuzes maken, vrijheid, liefde, voor jezelf opkomen en het goede wat overwint. En ik houd van happily ever afters, iets wat mijn verhaal zeker ook gaat krijgen!

Na de films volgden trouwens de YouTube vlogs, de Instagram accounts en de onvermijdelijke merchandise. Ik zit middenin een Disney bubble en geloof niet dat ik daar voorlopig uit ga komen! #yolo 😂

Leuk om te volgen zijn:

@ohyeahdisney en @ohyeahapparel 

Scott en Emily van Oh Yeah Disney & Oh Yeah Apparel. Zij maken en posten onwijs mooie foto’s vanuit Disneyworld, vloggen zo nu en dan en hebben een webshop waar ze t-shirts verkopen met Disney quotes erop.

@styledbymagic

Chelsea is een Disney addict die vooral foto’s post van merchandise en in welke Etsy shops je het kunt kopen (HEEL gevaarlijk! ;))

@thesaltymoose

Dit is zo’n Etsy shop die geweldige mokken en glazen met Disney quotes erop verkoopt. Ik wil zeeeeeeeeeeeee!

@lauradianenl

Voor als je naast mijn vorderingen wat betreft mijn boek ook mijn avontuur in Magic Kingdom, Epcot en Florida wil volgen 😎

 

Heb jij iets met Disney? En wat is je favoriete film en/of karakter?

Over smaak valt niet te twisten

Over smaak valt niet te twisten

Vandaag wil ik mijn blog beginnen met iets, een boek wat mij heel dicht bij het hart ligt, maar waar de literaire meningen nogal over verdeeld zijn.

The Twilight Saga van Stephenie Meyer. *duikt weg voor commentaar*

Toegegeven; ik stond er zelf ook niet om te springen. Jarenlang heb ik me er tegen verzet. Terwijl twee van mijn vriendinnen op een Engels vliegveld de boekwinkel indoken om beide het laatste deel, Breaking Dawn te kopen haalde ik mijn neus ervoor op. ‘Vampiers en weerwolven? Really? Dat is zo niks voor mij’ Ik kan me zelfs nog herinneren dat ik een keer met dezelfde twee vriendinnen de eerste film heb zitten kijken en dacht; ‘what the hell is dit?’

En toch werd ik nieuwsgierig, al kan ik niet precies zeggen waarom. Het was pas toen het derde deel op DVD uitkwam dat ik in een Engelse cd- en boekenwinkel stond naast een enorme stapel zwarte boeken met naast de rode appel in een paar handen een sticker met 5 pond erop dat ik overstag ging. Waarom ook niet? Diezelfde avond begon ik te lezen en ben eigenlijk niet meer gestopt. Op de weg terug kocht ik New Moon en Eclipse en toen ik thuis was bestelde ik Breaking Dawn. Ik liet mezelf compleet meeslepen en wat wás dat een heerlijke tijd!

Twilight heeft mijn leven echt veranderd. Allereerst heb ik mijn liefde voor lezen herontdekt, waardoor ik de afgelopen jaren veel geweldige, vooral YA boeken in mijn kast heb gezet. Ik heb er vriendinnen bij gekregen, Amerikaanse meiden die net zo in die ‘bubble’ zaten als ik. De Twilight fandom, en dat zal bij andere grote fandoms niet anders zijn, voelt aan als een familie. Als climax ben ik eind 2012 met hen naar de wereldpremière van het tweede en laatste deel van Breaking Dawn in Los Angeles geweest. Een fantastische ervaring die ik nooit van mijn leven meer zal vergeten!

(Mochten jullie een uitgebreider verslag willen van mijn tijd in Los Angeles en alles wat ik daar heb meegemaakt: laat het me weten in de comments!)

De eigenlijke reden waarom ik jullie dit allemaal vertel en het punt dat ik hiermee wil maken is dat liefde voor boeken en hun verhalen zo ontzettend persoonlijk is. Wat de een afschuwelijk geschreven vind kan het hart van een ander juist sneller doen kloppen. Twilight is duidelijk zo’n boek. Ik, en miljoenen met mij hebben zich erin verloren, maar aan de andere kant zitten de verstokte haters. Hoe vaak ik de meme: “still a better love story than Twilight” niet voorbij heb zien komen om nog maar te zwijgen over de mensen die roepen dat de relatie tussen Bella en Edward ongezond is. *sigh*

Om dan meteen maar een bruggetje te maken naar een ander voorbeeld: Fifty Shades of Grey (leuk detail trouwens; dit is van origine een fanfiction met Bella en Edward in de hoofdrollen) Ik heb geprobeerd om het eerste boek te lezen, maar mijn hemel… ik kwam er niet doorheen. Dat lag voor mij deels aan de schrijfstijl, maar ook het SM thema is not-my-cup-of-tea. Maar zoals iedereen inmiddels weet is deze serie belachelijk populair, wat nog maar eens bewijst dat er voor ieder wat wils is. Ik denk ook dat een verhaal wat grammaticaal misschien minder goed in elkaar zit je toch kan pakken en vasthouden met boeiende karakters of een spannend plot. Aan het eind van de rit, op de laatste bladzijde gaat het erom of je er zelf van genoten hebt en niet wat al die anderen daarvan vinden!