The Big Four-O

The Big Four-O

Deze maand ben ik jarig en word ik veertig. Het voelt zo raar om op te schrijven en nog vreemder om te lezen, alsof het over iemand anders gaat. Ik voel me namelijk verre van veertig. Soms voel ik me een tachtig jarige met alle bijbehorende kwaaltjes en vermoeidheidsverschijnselen (meestal als ik een avondje doorgezakt ben😅) en soms als een vijf jarige die niets liever wil dan in een ballenbak springen.

Het bewijst dat ik, en dat we eigenlijk allemaal leeftijdsloos zijn. Zoiets als genderneutraal, maar dan met jaren. Je hebt een datum in je paspoort staan die bepaald wat je biologische leeftijd is, maar het zegt niets over je ziel. Dat klinkt je misschien een tikkeltje zweverig in de oren, maar als je erover nadenkt is het wel de verklaring voor het spreekwoord je bent zo oud als je je voelt.

Dat getal op het officiële papier bepaald niet wat voor films ik kijk en wat voor muziek ik luister en al helemaal niet of ik ergens te oud voor ben. Nee, eigenlijk zijn het de mensen om ons heen, de media en de maatschappij die ‘een ding’ maken van leeftijd. En zeker als het om vrouwen gaat. Ik noem de advertenties voor anti-rimpel crèmes, opmerkingen over rammelende eierstokken en voor je het weet ben je in de overgang.

Ik heb eigenlijk nooit het verlangen gehad om jonger te zijn, omdat dat niet per definitie beter is. Integendeel. Ik zie zoveel jonge meiden worstelen met wie ze zijn en dan wil ik zo graag hardop tegen ze zeggen: later wordt het beter, geloof me. I know, ik klink nu als een bejaarde, maar het is echt zo. De laatste pak-hem-beet tien jaar heb ik alles gedaan waar ik als tiener alleen maar van kon dromen. Verre reizen maken, een huis kopen en een boek schrijven 😎 Natuurlijk blijven onzekerheden bestaan en moeilijke periodes komen en gaan, maar met elk jaar dat voorbijgaat word je meer wie je bent in plaats van wat (in mijn geval dus bijna 40) je bent.

Dat gezegd hebbende ga ik heel binnenkort mijn verjaardag uitbundig en tegelijkertijd ingetogen vieren. Geen feest, maar shoppen, lekker eten en een nachtje slapen in een voor de gelegenheid luxe hotel in mijn lievelingsstad Londen samen met mijn beste vriendin Kelly. En die veertig is gewoon niets meer dan een mooi rond getal!

Waarom ik bij mijn verhaal blijf

Waarom ik bij mijn verhaal blijf

Sinds een paar maanden ben ik lid van de Writers Community, het online en offline platform voor beginnende en ervaren schrijvers. Je kunt er o.a. kennis opdoen door middel van schrijfmodules, je vaardigheden verder ontwikkelen en met andere schrijvers brainstormen op de message boards. Op deze boards werd een tijd geleden de vraag gesteld wie er aan meerdere verhalen tegelijk werkt en of dit je productiviteit omlaag haalt. Ik vind het fascinerend en knap ook dat er schrijvers zijn die dit zonder moeite kunnen.

In al die jaren dat ik aan Als de nacht eindigt heb gewerkt heb ik nooit ruimte in mijn hoofd gehad voor anderen ideeën. Ik kon en kan dan aan niets anders denken. Opperste concentratie, focus, zen, hoe je het ook wilt noemen, het speelt vast allemaal mee. Maar – en dit gaat waarschijnlijk belachelijk klinken – ik vind ook dat ik het niet kan maken tegenover het verhaal waar ik mee bezig ben om mijn aandacht ergens anders op te richten. Alsof ik er met een ander vandoor ga en mijn verhaal in de steek laat. Verder ben ik overigens geheel normaal. 😅

Momenteel zwem ik een beetje tussen twee boeken in. Mijn eerste boek is af en ligt geduldig te wachten bij de uitgeverijen en aan het vervolg ben ik al begonnen, maar het plot is nog niet volledig tot in detail uitgewerkt. Misschien is het daarom dat ik afgelopen donderdag een ingeving kreeg. Op een onbewaakt moment (lees= ik moest op de trein wachten en moest iets doen om de tijd vol te maken) scrolde ik door mijn tijdlijn in de Pinterest app en zag een plaatje wat mijn aandacht trok. Maar dat niet alleen; er ontstond plotseling een idee voor een nieuw verhaal, een nieuw boek. Ik heb er een notitie van gemaakt op mijn telefoon en het daar geparkeerd. Want zoals je hierboven hebt kunnen lezen zal ik mijn huidige boeken nooit verraden. 😉

Nu kan ik me zo voorstellen dat je enorm nieuwsgierig bent naar dat bewuste plaatje en het idee wat ik erdoor kreeg. Meer dan een basis heb ik nog niet, maar laat ik het zo zeggen: het wordt sowieso weer een YA met een hoofdpersonage die qua overtuigingen het tegenovergestelde van Lya uit Als de nacht eindigt is. En daar laat ik het (voor nu) lekker bij.