Mijn boek van A tot Z #1: hoe ik ooit begon

Mijn boek van A tot Z #1: hoe ik ooit begon

In deze serie Mijn boek van A tot Z, wil ik jullie de komende weken meer vertellen over mijn boek, het verhaal en het schrijven daarvan. Vandaag in deel 1 begin ik uiteraard bij het begin!

Op een prachtige lentedag staarde ik vanachter het raam dromerig naar buiten

Midden in de nacht werd ik wakker met een droom nog vers op mijn netvlies

Nee, hier geen poëtisch moment of donderslag bij heldere hemel. Eerlijk gezegd kan ik me niet meer herinneren op welke datum, dag van de week of uur van de dag het eerste idee voor mijn boek in me opkwam. Het was er ineens, zo’n hoe-zou-het-zijn-als gedachte. Dat het ergens aan het eind van 2013 was blijkt uit een document op mijn computer wat gedateerd is op 3 november 2013 en ‘plot outline’ heet. Het is grappig om te lezen wat er nu, ruim drie jaar later, nog van over is gebleven of beter gezegd; wat ik veranderd heb. Op zich valt dat best mee. In grote lijnen is het nog steeds hetzelfde verhaal, met dezelfde karakters. Het is in de loop der tijd een stuk logischer geworden, iets wat ik belangrijk vind want het moet wel allemaal kloppen.

 

Dit is de eerste pagina in het eerste notitieboek waarin ik begon te schrijven; ideeën voor het plot, namen van karakters en hun eigenschappen, mooie woorden en zinnen die spontaan in me opkwamen. Dat laatste gebeurd mij overigens negen van de tien keer als ik in bed lig en net mijn nachtlampje heb uit gedaan. Daarom ligt datzelfde notitieboekje ook altijd naast me 😅

Wat je misschien als eerste opvalt is de titel ‘Book 1’ waar je uit op kan maken dat er ook een ‘Book 2’ komt. En dat klopt! Vanaf het begin wist ik dat ik een duologie wilde schrijven, waarbij het eerste boek ‘Donker’ heet en het vervolg ‘Licht’ En laat je niet om de tuin leiden door de Engelse termen, want ik schrijf gewoon in het Nederlands.

Onder de titel ben ik begonnen met de naam van mijn main character: Lya. [spreek uit: lie-ja] Geïnspireerd op van de naam van een fotomodel die ik ooit op de radio hoorde en ik vind ‘m prachtig. Ze is 17 jaar oud en woont bij haar ouders Ben en Elaine in Spruce Pine in North Carolina, Amerika. Dat klinkt als een fictieve plaats, maar dit dorp bestaat echt. Tijdens mijn zoektocht naar een specifieke plek in de USA zag ik Spruce Pine voorbij komen en ik wist meteen: dat is ‘m! #perfection

Andere belangrijke karakters die na die eerste bladzijde in mijn notitieboek al snel geboren werden zijn Gwen en Carli, twee vriendinnen van Lya en haar ‘love interest’ (wat ik overigens een idiote term vind, maar dat terzijde) Devan. Voor de oplettende lezer zijn hier trouwens twee gevalletjes dat-kan-geen-toeval-zijn in te ontdekken: de voorletters van Lya en Devan zijn ook de eerste letters van beide boektitels en waar ik een maand of twee geleden pas achter kwam (echt waar!) is dat het ook mijn initialen zijn. Wat nou toeval? Ik noem het voorbestemd! 😉

Volgende week woensdag gaat deze serie verder vooruit de tijd in en vertel ik onder andere waarom ik twee jaar lang niet geschreven heb en hoe ik dat uiteindelijk afgelopen oktober weer opgepakt heb.

 

 

 

One of my faves: Eve van Anna Carey

One of my faves: Eve van Anna Carey

Zoals je in  een van mijn vorige blogs hebt kunnen lezen ligt op dit moment de YA novel ‘Eve’ van Anna Carey naast me op de bank. Ik heb ‘m al twee keer eerder uitgelezen en ook de afgelopen week was het weer fijn om te verdwalen in haar wereld.

Sixteen years after a deadly virus wiped out most of Earth’s population, the world is a perilous place. Eighteen-year-old Eve has never been beyond the heavily guarded perimeter of her school, where she and two hundred other orphaned girls have been promised a future as the teachers and artists of the New America. But the night before graduation, Eve learns the shocking truth about her school’s real purpose and the horrifying fate that awaits her.
Fleeing the only home she’s ever known, Eve sets off on a long, treacherous journey, searching for a place she can survive. Along the way she encounters Arden, her former rival from school, and Caleb, a rough, rebellious boy living in the wild. Separated from men her whole life, Eve has been taught to fear them, but Caleb slowly wins her trust… and her heart. He promises to protect her, but when soldiers begin hunting them, Eve must choose between true love and her life. (Bron: GoodReads)

Om heel eerlijk te zijn; de eerste keer dat ik Eve las maakte het niet zo’n indruk op me en ik kan eigenlijk niet goed zeggen waarom. Dat soort dingen gaan bij mij op gevoel. Nee, een goed boek recensent zal ik nooit worden! 😂 Op GoodReads wordt dit boek trouwens met enige regelmaat met de grond gelijk gemaakt, wat bewijst dat een boek ‘goed’ vinden heel persoonlijk is.

Terug naar Eve. Toen ik uiteindelijk het tweede deel uit deze serie; ‘Once’ begon te lezen kreeg dit verhaal me toch in zijn greep. Dat kwam vooral door de liefde tussen Eve en Caleb. Met de City of Sand (het huidige Las Vegas) als achtergrond deed het me soms denken aan Romeo en Julia. Wat ik daar precies mee bedoel zal ik niet  verklappen, mocht je het nog niet gelezen hebben, maar romantisch is het zeker!

Natuurlijk is ook het plot belangrijk, en of het spannend is, maar voor mij persoonlijk wordt een YA boek pas echt fijn lezen als er liefde om de hoek komt kijken. Edward en Bella, Four en Tris, Cassia en Ky en ga zo maar door. Ik houd (hoe toepasselijk 😉) er zo van!

Dat Eve een bijzonder plekje in mijn hart en huis heeft blijkt wel uit dit schilderij met een quote uit het boek dat ik achter mijn bank tegen de muur heb staan. Zelf gemaakt, van een schildersdoek van de Action, houten letters die ik online kocht en een pot witte verf.

“No, I thought then, and now watching as Caleb glanced up at me and smiled that kind brilliant smile. Happiness is a moment” – Eve

 

Ik ben het er zo mee eens. Geluk is geen constante staat van zijn, maar een moment wat je ineens overvalt. Je krijgt kippenvel, wordt warm van binnen, moet lachen of juist huilen. Het zijn die momenten die het leven mooi en waardevol maken.

Over het derde en laatste deel uit de serie; ‘Rise’ wil ik het eigenlijk niet hebben. Ik had er enorm hoge verwachtingen van, na volledig te zijn opgegaan in de eerste twee delen, maar het mondde uit in een teleurstelling. Ja, het loopt goed af, maar de verhaallijn was langdradig en het einde…. #nope. Jammer. Zonde.

Toch raad ik je zeker aan deze serie te lezen als je van YA houdt, al was het alleen maar om de liefde ❤