Het refrein

Het refrein

Ik heb niet altijd muziek opstaan als ik schrijf, maar vaak genoeg open ik  iTunes en shuffle ik een van mijn playlists die heel toepasselijk ‘writing’ heet voor ik begin. Het zijn allemaal rustige nummers met zachte melodieën en betekenisvolle teksten, perfect om in ‘the mood’ te komen.

Een nummer wat me enorm  geïnspireerd heeft en wat aan de wieg heeft gestaan van een van de verhaallijnen in mijn boek is ‘Evil Things’ van Marc Broussard, een van mijn favoriete artiesten ooit. Ik heb het geluk gehad hem live te zien optreden, op de avond in 2014 waarop het Nederlands Elftal de halve finale van het WK tegen Argentinië speelde. Betoverend. Dat is het enige woord waarmee ik de stem van deze zanger kan omschrijven. Ik heb twee uur lang ademloos naar hem gekeken en geluisterd en ik vind het onbegrijpelijk dat hij met zijn talent en passie niet veel bekender in Amerika en de rest van de wereld is.

Goed. Tot zover het pluggen van Marc Broussard. 😉

In het vroege stadium waar mijn verhaal zich toentertijd bevond viel vooral het refrein van ‘Evil Things’ als een puzzelstukje op zijn plek. Waar deze prachtige, gevoelige ballad in de versie van Marc gaat over liefde tussen een man en een vrouw vertaalde het in mijn hoofd naar een brief van een vader naar zijn dochter.

“The evil things that I’ve done.
Wash away, in the warmth of your sun
The broken man that you see,
Is not me, just a shadow where I used to be”

Veel meer kan en ga ik er niet over zeggen; #boekspoilers, maar wat ik je wel geef is deze video. Ga ‘m luisteren, downloaden en dan nog een keer luisteren. Dan ga ik dat nu ook nog maar eens een keer doen. 😊

Zeg 't maar! :)