Ode aan de bookstagrammer

Ode aan de bookstagrammer

Op het moment dat ik ongeveer een jaar geleden besloot een instagramaccount te maken voor mijn avonturen als schrijfster had ik nog nooit eerder van het fenomeen bookstagram gehoord. Inmiddels ben is het me meer dan duidelijk: bookstagram is een hashtag vol liefde. Mensen met liefde voor boeken, covers, verhalen en de karakters die erin leven.

Ik scroll regelmatig met bewondering door mijn tijdlijn langs de meest prachtig versierde foto’s. Dichte of opengeslagen boeken die zijn aangekleed met kaarsen, Funko Pops, bloemen, planten, sieraden en alledaagse voorwerpen die met het plot te maken hebben. Soms zijn ze op kleur gesorteerd, in dezelfde tinten of juist als een felle regenboog van kaften. Sommige zijn net dromerige schilderijen waar menig professioneel kunstenaar jaloers op kan zijn. En ik ook trouwens. Als ik een poging doe iets als flat-lay te fotograferen (recht van boven genomen, op een plat oppervlak) ziet het er gewoon uit alsof ik mijn tafel twee weken niet opgeruimd heb.

Dat brengt me meteen bij het feit dat er ongetwijfeld heel veel tijd en creativiteit in het maken van zo’n bookstagram foto zit, want het is niet zomaar een boek ergens neerleggen. Het begint met een idee, dan het verzamelen van de spulletjes, de positionering, de ondergrond, belichting, bewerken… daar moet je vast een middag of langer zoet mee zijn. Maar dan heb je ook wat!


We booking love it

Book sand babbles blog

Oh My Bookstagram

The Bookists


Booksfemme

Dat bookstagram ongekend populair is bleek nog maar eens toen ik vanmorgen voor deze blog een zoekopdracht deed op Instagram en er 20,9 miljoen hashtags tevoorschijn kwamen. En weet je waarom ik extra blij van word van dat soort aantallen? Omdat het laat zien dat er meer is dan de kant die er op social media vaak zo perfect uitziet. Vergeet die #ootd en de #fitgirl, want looks aren’t everything. Books are 😎 Dus lieve bookstagrammers; blijf vooral mooie feestjes maken en vier die liefde voor boeken!

The Big Four-O

The Big Four-O

Deze maand ben ik jarig en word ik veertig. Het voelt zo raar om op te schrijven en nog vreemder om te lezen, alsof het over iemand anders gaat. Ik voel me namelijk verre van veertig. Soms voel ik me een tachtig jarige met alle bijbehorende kwaaltjes en vermoeidheidsverschijnselen (meestal als ik een avondje doorgezakt ben😅) en soms als een vijf jarige die niets liever wil dan in een ballenbak springen.

Het bewijst dat ik, en dat we eigenlijk allemaal leeftijdsloos zijn. Zoiets als genderneutraal, maar dan met jaren. Je hebt een datum in je paspoort staan die bepaald wat je biologische leeftijd is, maar het zegt niets over je ziel. Dat klinkt je misschien een tikkeltje zweverig in de oren, maar als je erover nadenkt is het wel de verklaring voor het spreekwoord je bent zo oud als je je voelt.

Dat getal op het officiële papier bepaald niet wat voor films ik kijk en wat voor muziek ik luister en al helemaal niet of ik ergens te oud voor ben. Nee, eigenlijk zijn het de mensen om ons heen, de media en de maatschappij die ‘een ding’ maken van leeftijd. En zeker als het om vrouwen gaat. Ik noem de advertenties voor anti-rimpel crèmes, opmerkingen over rammelende eierstokken en voor je het weet ben je in de overgang.

Ik heb eigenlijk nooit het verlangen gehad om jonger te zijn, omdat dat niet per definitie beter is. Integendeel. Ik zie zoveel jonge meiden worstelen met wie ze zijn en dan wil ik zo graag hardop tegen ze zeggen: later wordt het beter, geloof me. I know, ik klink nu als een bejaarde, maar het is echt zo. De laatste pak-hem-beet tien jaar heb ik alles gedaan waar ik als tiener alleen maar van kon dromen. Verre reizen maken, een huis kopen en een boek schrijven 😎 Natuurlijk blijven onzekerheden bestaan en moeilijke periodes komen en gaan, maar met elk jaar dat voorbijgaat word je meer wie je bent in plaats van wat (in mijn geval dus bijna 40) je bent.

Dat gezegd hebbende ga ik heel binnenkort mijn verjaardag uitbundig en tegelijkertijd ingetogen vieren. Geen feest, maar shoppen, lekker eten en een nachtje slapen in een voor de gelegenheid luxe hotel in mijn lievelingsstad Londen samen met mijn beste vriendin Kelly. En die veertig is gewoon niets meer dan een mooi rond getal!